Trener GWO

Podczas procesu szkoleniowego napotykamy na swojej drodze szereg osób z którymi mamy kontakt. 

Każda z tych osób posiada specyficzne uprawnienia i wpływ na przebieg szkolenia, jego jakość, cenę itd. 

 

Możemy wymienić:  

  1. Wyższa kadra kierownicza.
  2. Menadżer ds. szkoleń.
  3. Menadżer liniowy.
  4. Uczestnicy szkolenia (uczący się).
  5. Instruktor.

 

W naszych przemyśleniach skupimy się na roli instruktora, który w powyższym zestawieniu jest osobą „sprzedającą” produkt (lub „dostawcą” usługi), gdzie pozostałe osoby mogą odgrywać różne inne role w organizacji 

 

Wobec klienta, uczestnika, instruktor występuje w kilku różnych rolach. 

Spróbujemy ustalić, na ile są one elementami pracy trenera, a na ile są dodatkowymi, niekoniecznymi działaniami.  

W ramach uzgodnionej i zaakceptowanej tożsamości zawodowej można wyodrębnić następujące role: 

– ekspert, 

– doradca, 

 facylitatora, 

 autorytetu.  

Każda z nich rodzi wiele pokus i okazji do zachowań nie etycznych 

Jakie możliwości stoją przed instruktorami 

 

Ekspert: 

Wywieranie wrażenia poprzez manipulacjemarnowanie czasu na przekonywanie do siebie, budowa autorytetu na fałszywych historiach, przekonać do swojej propozycji bez uzasadnienia i dowodówostentacyjne demonstrowanie wiedzy i wprawianie uczestników w zakłopotanie niewiedzą; traktowanie uczestników protekcjonalnie poprzez okazywanie im braku szacunku postawą „nie dyskutujemy na ten temat”. 

Doradca: 

Sugerowanie rozwiązań bez analizy niezgodności, bez wysłuchania potrzeb uczestników oraz bez dania im możliwości wyboru; wykorzystywanie informacji zdobytych w relacji doradczej w sposób niezgodny z umową, lojalnością i zasadą poufności. 

Facylitator 

Facylitacja to jedna z metod rozwiązywania nieporozumień w przypadkach, gdzie bierze udział wiele stron, problemy są złożone i zasady są nie respektowane  

Cechą facylitacji jest obecność facylitatora bezstronnego obserwatoraktórego zadaniem jest wyłącznie pilnowanie, aby nie doszło do eskalacji konfliktu. W takich sytuacjach istnieje duża pokusa do zachowań nieetycznych i nieprofesjonalnych. Mogą tutaj się znaleźć: 

  • Wzbudzanie nieuzasadnionej rywalizacji pomiędzy uczestnikami oraz klasyfikowanie ich rankingu  
  • Przeciwstawianie uczestników między sobą 
  • Wysyłanie sygnałów krytycznych i wprawianie uczestników w poczucie niskiej wartości. 

Autorytet 

Instruktor często obdarzany jest szczególnym uznaniema co za tym idzie uczestnicy są gotowi poddać się jego wpływowi. 

Nieetyczne zachowanie może przybrać formę: 

Promowania produktów, usług itd. niezwiązanych ze szkoleniem poprzez wykorzystywanie autorytetu bez zbadania i wiedzy, jaki wywrze to nacisk na uczestników;  

Niczym niepoparte doradzanie i zachęcanie do określonego sposobu zachowania bez analizy sytuacji uczestnika i jego zgody. 

 

W każdym z tych obszarów odpowiedzialność instruktora może nie być do końca jasna, na ile naganne moralnie jest jego zachowanie i czy jest nieetyczną postawączy brakiem kwalifikacji. 

Nie mniej jednak nazwanie tych sytuacji i walczenie z nimi w zalążku jest kluczową rolą władz organizacji. 

 

W ramach każdej możliwej relacji instruktor – delegat możemy znaleźć wiele pokus rezygnacji z zachowania moralnego, które jest zgubne i destruktywne. 

 

Przykłady relacji  

 

instruktor–uczestnik: 

demonstrowanie dominacji,  

podważania kompetencji, 

budowania swojej wartości kosztem uczestników, 

uwodzenie, 

gloryfikacja własnej osoby, 

ostra krytyka przed całą grupą, 

pozostawianie uczestników bez odpowiedniego wsparcia 

 podawania nieprawdziwych informacji służącego budowaniu poczucia własnej wartości 

promowanie „nieprawdziwego” wizerunku  

manipulowanie danymi z raportów analizy potrzeb 

manipulowanie danymi z raportów ewaluacyjnych co się niestety najczęściej dzieje 

obiecywanie i niedotrzymywanie słowa 

negatywna prezentacja innych pracowników 

wchodzenie z uczestnikami w dyskusje dyskredytujące osobę i działania przełożonego 

przekazywanie informacji wywołujących konflikty pomiędzy przełożonym, a pracownikami. 

wykorzystywanie wizerunku organizacji do promowania swoich usług bez jej wiedzy 

pokazywanie wobec uczestników swojej „przewagi” nad drugim instruktorem 

podważanie kompetencji 

 

Obszerna literatura opisuje problemy etyczne z jakimi borykają się instruktorzy i ich zwierzchnicy oraz klienci. 

Na rynku ciągle brak wysoko wyedukowanych instruktorów i albo tworzy się grupę szkoleniowców w ogóle nie związana z branża i jej zagadnieniami albo narzuca im się styl uderzający w ich poczucie etyki zawodu instruktora. 

 

Takim przykładem doboru ludzi do zawodu było tworzenie pierwszych ratowników – motocyklistów w Polsce, grupa R2 z Krakowa. Na spotkaniu organizacyjnym było 2 licencjonowanych ratowników po studiach i 7 motocyklistów kilku z nich z podstawowym kursem pierwszej pomocy, ktoś posiadał KPP. 

Na pytanie skąd taki układ sił, można było usłyszeć od twórcy obsady tego nowo powstającego odłamu ratownictwa, że łatwiej nauczyć motocyklistę ratownictwa, niż ratownika po studiach jeździć motocyklem.  

 

Pozostawiam to waszej ocenie. 

 

Jeżeli potrafisz kontrolować emocje, jesteś metodykiem z doświadczeniem w branży wiatrowej zapraszamy na kursy dla trenerów Global Wind Organisation 

To nie tylko doskonałe zarobki porównywalne z tymi na morzu, ale również szansa na rozwój osobisty. 

Train the Trainer by Global Wind Consulting